De eisen van de
eigenaren naar het
dierenhotel toe
zijn in de loop der
jaren ook steeds
hoger geworden:
hij/zij moet wel
heel veel extra naar
buiten, hij/zij
moet 4x per dag een eigen koekje hebben, hij/zij moet
wel het eigen voer hebben want iets anders eet hij/zij
niet, steeds meer medicijngebruik. In het meest extreme
geval bracht een eigenaar gedistilleerd water mee voor
haar hond: wij drinken geen water dat allerlei bacteriën
bevat, dus onze hond ook niet!
Soms krijg je in
het dierenhotel "afwijkende" diersoorten zoals: konijnen
en cavia's; papegaaien; dwergpapegaaien; hamsters;
goudvissen; een hangbuikzwijntje en 1x zelfs een tamme
kraai genaamd Harrie!
Natuurlijk zijn er
ook leuke dingen die je mee maakt: klanten die adviezen
opvolgen en apetrots op zich zelf zijn als ze resultaat
boeken; of als je 's morgens binnenkomt en het heeft
gesneeuwd: de hond die zijn eigen bed aan flarden heeft
gescheurd. Dieren die vrolijk huppelend naar binnen
komen als ze gebracht worden. Een papegaai die allerlei
geluiden van het dierenhotel nadoet zoals het blaffen
van de honden, het piepen van de deur, het gerinkel van
de telefoon.
Ook trieste
gevallen heb ik in die jaren de revue zien passeren:
ernstig zieke dieren die eigenlijk niet meer in een
dierenhotel thuishoren: sommigen hebben het helaas ook
niet gered; sterk vermagerde dieren; zieke dieren
waaraan de eigenaar niets deed; slecht verzorgde
vachten; dieren die vol met vlooien zaten etc. Omdat het
jezelf aan het hart ging deed je dan maar weer wat
extra's voor deze dieren, maar dat werd je niet altijd
in dank afgenomen door de eigenaar.
Opvallende zaken
waren ook de hondennamen: bijv. veel Max en Sam bij de
labrador reuen, Benji voor de Boomerhonden, Rakkers bij
de vleet bij de honden van oudere mensen.
De meest
voorkomende rassen in het dierenhotel: Labradors en
Golden Retrievers; bij de katten natuurlijk de Europese
Korthaar, met de Siamees op de 2 de plaats.
Wat mij verder
opviel is het telepathische vermogen van dieren. In mijn
geval meer geobserveerd bij honden dan bij katten. Zo is
het verscheidene malen voorgekomen dat wij het tijdstip
van de geboorte van een baby konden aangeven a.h.v. het
gedrag van een hond. Een eigenaar geloofde dit niet en
was erg benieuwd wat wij hem konden melden toen hij zijn
hond kwam ophalen. Zeer verbaasd was hij toen wij hem 2
tijdstippen aangaven waarop zijn hond afwijkend gedrag
had laten zien. Wat bleek? Op het 1 ste tijdstip
waren de weeën begonnen en op het 2 de tijdstip was de
baby geboren .
Of de boxer die
ons vertelde dat het niet zo goed ging met het zoontje
van haar eigenaar: het jongetje lag in het ziekenhuis
voor behandeling van een tumor, maar deze keer was hij
erg ziek van de behandeling.
Al met al is het
werken in een dierenhotel leuk en afwisselend werk. Waar
men echter vaak aan voorbij gaat is dat het hard werken
is ( kennels schrobben, weien opruimen, poetsen) en veel
verantwoordelijkheidsgevoel van iemand vraagt.
Zowel de klanten
alsook de dieren zijn NIET alleen maar leuk en het is
zeker niet zo dat je de hele dag alleen maar met dieren
loopt te knuffelen. Het is een hele organisatie om elke
dag de dieren de zorg te geven waarop ze recht hebben en
te zorgen dat alles op rolletjes loopt. Het is 7 dagen
in de week, 24 uur per dag, weekenden, avonden en ook
alle feestdagen werken.
Na 12,5 jaar heb
ik dan ook besloten om ermee te stoppen. Niet vanwege
het werk met de dieren, maar vanwege alles wat er nog
bij komt kijken.
Iemand die deze
sector in wilt, wens ik dan ook veel succes en wijsheid.
Met dank aan:
Clair Bouman,
voormalige pensionhoudster in Limburg