tibetaanse terrier nieuws site

Vele oorontstekingen bij huisdieren, zo niet de meeste worden veroorzaakt door een oormijt. Een oormijt is een microscopisch klein, spinachtig diertje, dat zich meestal ophoudt in de gehoorgang. Met het blote oog zijn ze niet te zien en met de otoscoop, dat is een apparaatje om mee in de oren te kijken, is het vaak ook nog moeilijk.

De oormijt leeft in de gehoorgang van oorsmeer en huidschilfers. Zijn aanwezigheid veroorzaakt zoveel irritatie, dat de gastheer extra veel oorsmeer gaat produceren, hetgeen de mijt prima vindt. De oormijt gaat dan eieren leggen, na ongeveer twee weken komen die uit en zo komen er steeds meer.

Bij de hond en de kat komt dezelfde oormijt voor, bij het konijn een andere. Het komt vaak voor dat honden en katten elkaar besmetten. Honden hebben meer last van een oormijtinfectie dan katten en konijnen en er treden ook sneller complicaties op. Een oormijtinfectie wordt ook wel oorschurft genoemd. Oorschurft is vaak al enige tijd aan de gang, voordat de eerste verschijnselen optreden.

Er zijn verschillende soorten oormijten. Degene die het meest voorkomt is Otodectes cynotis. Het zijn kleine lichtgrijze speldenknopgrootte 'spinnetjes', die leven van restjes van afgestorven cellen van de huid. Ze leven graag in de oren, omdat het daar lekker warm en donker is. De oormijt kan echter ook in de nek, op de rug of zelfs helemaal bij de staartbasis gevonden worden.

Deze oormijt is niet kieskeurig en kan leven op honden, katten, fretten, vossen en heel zelden ook kortstondig op de mens. Bovendien kan de oormijt enkele maanden overleven in de omgeving van uw huisdier (bijvoorbeeld in de mand).

Al een paar mijten kunnen jeuk in het oor veroorzaken. De jeuk ontstaat doordat het speeksel en de ontlasting van de oormijt een allergische reactie bij de gastheer veroorzaken. Hierdoor gaan de klieren in het oor meer donkerbruin oorsmeer produceren.

Wat zijn de verschijnselen wat u ziet::

* Uw huisdier kan met zijn hoofd schudden

* Veelal ziet u dat de oren droog zijn , en er is een donkerbruin-achtig materiaal in de gehoorgang te zien, wat behoorlijk kan

reuken.

* Het dier krabt veel aan zijn oren

* Er kunnen wonden aan de oorschelpen ontstaan

* Meestal komt er al snel een bacteriële infectie bij, waardoor de verschijnselen aanmerkelijk in ernst toenemen.

Een oormijtinfectie moet behandeld worden, want het gaat nooit vanzelf over. De dierenarts kijkt in beide oren, met het blote oog en met de otoscoop. Meestal zijn beide oren besmet.

De behandeling voor het bestrijden van oormijt (schurft):

* Oren spoelen met water totdat er geen smeer meer in de gehoorgangen aanwezig is

* Injectie met ivermectine kan soms al voldoende zijn

* Bepaalde oorzalven zijn mijtdodend, Vaak bevat de zalf daarnaast antibiotica en jeukstillende middelen. In theorie is het voldoende

om dat een keer te doen en na twee weken nog eens om de dan net uit het ei gekomen mijten te doden. Het resultaat is echter

meestal beter als de zalf in de tussenliggende periode dagelijks toegediend wordt.

* Stronghold © is ook effectief (verder nog tegen spoelwormen, vlooien, vlooieneitjes en –larven, hartworm)

* Soms is de jeuk zo erg dat er een aantal dagen prednison gegeven moet worden

Als de bacteriële infectie als complicatie van oorschurft te lang duurt kan zo'n infectie door het trommelvlies heen breken. Dan heb je een middenoorontsteking. Als het nog dieper gaat, wordt het inwendig oor aangetast en kan er zelfs een

hersenvliesontsteking ontstaan. Deze complicaties komen vooral bij konijnen voor, doordat oorschurft bij die dieren niet zo gauw opgemerkt wordt. Het loopt meestal slecht af. Bij honden komt als complicatie vooral een bloeduitstorting in de oorschelp voor. Deze ontstaat door het vele krabben en schudden met de kop. Er is een akelige operatie voor nodig om dit weer te repareren.

Het is van groot belang om dieren met oorschurft snel en goed te behandelen, namelijk om complicaties en besmetting van andere dieren te vermijden en om te voorkomen dat de ontsteking chronisch wordt.

Veel mensen denken dat oorschurft niet te genezen is. Dat laatste is beslist niet waar. Mits goed behandeld, gaat het vrijwel altijd over, en komt het ook niet meer terug.