
	De rasstandaard beschrijft het lichaam van onze Tibetaanse Terriër zoals hieronder: LICHAAM: Goed gespierd, compact en krachtig, lengte van top van schouder tot staartaanzet is gelijk aan de schouderhoogte, goed gebogen rib, vlakke rug boven de ribben, lendenen kort en licht gebogen, croupe vlak. De tibetaanse terriër behoort goed gespierd en krachtig te zijn. In zijn land van herkomst moest hij in het

De lengte tot hoogte verhouding van de Tibetaanse terriër behoort vierkant te zijn, Hierbij wordt gemeten vanaf de toppen van de schouderbladen tot aan de staart aanzet, deze moet gelijk zijn met de afstand tussen de toppen van de schouderbladen tot aan de voet.

De toppen van de schouderbladen zijn de twee uitstekende punten die u voelt na de hals. Deze twee toppen mogen overigens niet te wijd uit elkaar liggen, daardoor zou de Tibetaanse Terriër een te beladen schouder hebben, wat zich uit in een te breed staand front. Normaal gaan we er vanuit dat tussen de schouderbladen een tot anderhalve vinger mag liggen.

A = halswervels (7)

B = borstwervels (13)

C = lendewervels (7)

D = bekken

E = staartwervel

F = handvat v/h borstbeen

G = het lichaam v/h

borstbeen

H = het zwaardvormig aan-

hangsel v/h borstbeen

I = de ware ribben (9)

J = de valse ribben (3)

K = de zwevende ribben (2)

1 = doornuitsteeksel

2 = ruggemergkanaal

3 = dwarsuitsteeksel

4 = wervellichaam

De rug is opgebouwd uit wervels deze wervels noemen we de wervelkolom. Deze wervelkolom is weer onderverdeeld in 7 halswervels, 13 borstwervels, 7 lendewervels, 3 kruis- of heiligbeenwervels en zo’n gemiddeld 20-23 staartwervels.

De beweeglijkheid van de borstwervels is veel minder dan van de halswervels. Aan elke borstwervels is door middel van een gewrichtje een paar ribben verbonden. De hond heeft dus net zoveel ribben als borstwervels. De borstwervels hebben flinke uitsteeksel, die de aanhechting van spieren mogelijk maken.

De lendewervels zijn, zowel aan de onderkant als aan de bovenkant bedekt met grote spieren. De organen die in de buikholte liggen op deze manier aan deze wervels opgehangen. De buikspieren liggen als een soort hangmat om deze organen heen en zijn ook aan de lendewervels vastgehecht. Zij bieden bescherming aan de organen in de buikholte liggend.

De rug (borstwervels) behoort recht en krachtig te zijn, hij mag dus niet doorgezakt zijn of te sterk gebogen. Een doorgezakte rug wordt ook wel een zadelrug genoemd, dit is altijd fout. De lendenen (lendewervels) zijn licht gebogen, maar natuurlijk niet overdreven, waardoor je het effect krijgt van de zogeheten karperrug (= een te sterk gebogen lendenen). De lendenpartij bekort kort te zijn, hiermede laat de Tibetaanse Terriër ook zijn compacte uiterlijk zien. De gehele rug (borstwervels & lendewervels) moet een enige veerkracht bezitten.

De croupe bestaat uit het bekken. Het kruisbeen of heiligbeen vormt tezamen met de bekkenbeenderen, die bestaat uit het zitbeen,

schaambeen en darmbeen, het bekken. Het bekken is het laatste gedeelte van de romp en beschermt de inwendige (geslachts) organen. Bij een teefje speelt het bekken een grote rol bij de geboorte van de jongen, doordat deze stijve gewrichten omstreeks de bevalling elastischer worden. Het zit-, schaam-, en darmbeen vormen op zich weer de heupkom. De croupe bij de Tibetaanse Terriër behoort vlak te zijn. Hij mag dus nooit en te nimmer sterk aflopend zijn. Een goed liggende croupe zorgt ervoor dat de achterpoten goed geplaatst zijn onder het lijf. Bij het gangwerk is een juiste croupe goed waar te nemen.

De ribben zijn eveneens een onderdeel van de middenhand. Samen met de borstwervels en het borstbeen vormen zij de borstkas, die weer de borstholte omsluit,

waarin het hart en de longen beschermd liggen. De ribben zijn met gewrichtjes aan de borstwervels verbonden, daardoor is beweging van de ribben tijdens de ademhaling mogelijk. De ribben zelf worden onderverdeeld in 3 groepen, respectievelijk in:

De ware ribben: dit zijn de voorste ribben. Ze zijn door middel van ribkraakbeen, dat buigzaam is, direct met het borstbeen verbonden. Dit zijn de eerste 9 ribben.

De valse ribben: deze ribben zijn door middel van ribkraakbeen aan de onderkant met dat van de andere valse ribben vergroeid. Dit geheel is eveneens weer met het borstbeen vergroeid. Dit zijn 3 ribben.

De zwevende ribben: deze ribben zijn in het geheel niet met het borstbeen verbonden. Deze ribben hebben dus de mogelijkheid om zeer ver uiteen te kunnen buigen. Hiervan hebben onze honden 2 zwevende ribben.

Het borstbeen kunnen we in 3 onderdelen onderscheiden, te weten:

Het handvat, dit is de punt die iets voor de voorbenen uitsteekt, deze moet goed voelbaar zijn, dit mag geen kuil daar vormen.

Het lichaam, dit is het gedeelte waaraan de ribben is bevestigd. Deze moet van voldoende lengte zijn.

Het zwaardvormige aanhangsel: dit bestaat uit stevig kraakbeen, dat op oudere leeftijd verbeent. Een te sterke kromming van dit gedeelte is fout.

De ribben van de Tibetaanse Terriër behoren goed gebogen te zijn. Dit alles zodat de borstkas voldoende ruimte heeft voor het hart en de longcapiciteit. Te vlakke ribben is fout. Een hond moet een goede borstkas hebben en zo de mogelijkheid bezit voor een beter uithoudingsvermogen. Tevens moet de onderkant van de borstkas goed aangesloten zijn met de ellebogen, oftewel de borstkas moet van voldoende diepte zijn. De ribbenkast mag ook weer niet te breed zijn, dit zou de bewegingsvrijheid van de voorhand kunnen belemmeren.