Onze mams was uitgerekend rond de kerst, heel spannend natuurlijk want werden wij kerstpupjes of niet??? Ons mams is een wit met zwarte platen vrolijke dame en onze paps een reu uit Duitsland zwart met een witte borst. Iedereen was natuurlijk ontzettend benieuwd wat er geboren zou worden, hoeveel, de kleuren, het geslacht en of het echt op de kerst zou gaan gebeuren. Zoals wel bekend weet je nooit van te voren, welke kleuren geboren gaan worden en de Tibetaan is toch wel een ras met een van de grootste kleurenpalet in haar voorkomen. Mochten we kerstpuppen worden krijgen we dan de toepasselijke namen zoals Snowflake, Rudolf (het rendier), Jingle-Bell, Snow-ball of noem maar op. Alles betrekking hebbend op deze speciale feestdagen, het witte kerstgevoel.

Toen de eerste kerstdag aanbrak werd de toekomstige mams wat onrustig ….gaat het dan toch met kerst gebeuren? Maar de eerste kerstdag verstreek en wij zaten nog veilig in mams buik en lieten we toch nog een dagje op ons wachten. Maarrrrr..... 2e kerstdag was het dan toch echt zover, de bevalling kondigde zich nu toch eindelijk aan.

Het werd onze mams haar eerste nestje en zowel onze fokker als moeder in spe waren een beetje onzeker.... Onze fokker of het allemaal wel voorspoedig zou gaan en ons mams van wat staat er me nu allemaal te gebeuren. De weeen werden heviger en volgden korter op elkaar en tot grote blijdschap van onze fokker werd eindelijk pupje nummer een geboren, hij liet lang op zich wachten en voor de zekerheid was de dierenarts al op de hoogte gebracht die toch maar even om het hoekje kwam kijken. Ze was uiteindelijk overbodig want het is eerste zwart kereltje met een wit borstje lag al in de werpkist. Na pupje nummer een volgden de andere nestgenootjes al spoedig. Uiteindelijk waren we daar met zijn zessen, vijf kerstjochies en een kerstdametje. En tot grote verbazing waren we allemaal zwart dus onze van tevoren bedachte kerstnamen bleken hierbij in het water te vallen, net zoals het het kerstdiner van onze fokker …. het werd een frietje met een kroketje uit de frituurpan. Maar dat was het allemaal wel waard geweest want ze kon neerkijken op een trotse mams met 6 kerst puppenkids. De eerste dagen na onze geboorte verliepen zeer voorspoedig, maar in een onbewaakt ogenblik dacht onze mam dat zij goed kon klauteren en maakte hierbij een lelijke val waardoor zij haar voorpootje brak. Ze is vernoemd naar de man die als eerste de Rocky Mountains beklommen heeft, want als pup was ze al aardig vaardig in deze praktijken, maar ditmaal werd het haar toch fataal. Dit bracht de nodige zorgen met zich mee want onze mams moest naar de kliniek voor een operatie, een behoorlijk gecompliceerde breuk,

waarbij een metalen plaat in haar pootje de beste optie zou zijn en wij lagen hongerig helemaal alleen zonder onze melkbar. De baas heeft nog geprobeerd ons een flesje te geven maar dat was toch niet te vergelijken met de melkbar van mams. De dierenkliniek heeft er alles aangedaan om onze mams zo snel mogelijk weer terug bij ons - puppies - te krijgen. Ondanks haar eigen ellende en pijn was ze bij thuiskomst weer direct onze mams en stelde ze zich weer geheel beschikbaar aan ons ….. haar kerstpupjes.

Hieruit blijkt toch maar weer dat er niets gaat boven moederliefde en of je nu hond bent of mens een moeder cijfert zichzelf weg voor haar kids.... Wij zijn allemaal zeer voorspoedig opgegroeid en omdat onze fokker heel veel ontzag had voor het doorzettingsvermogen en de liefde van onze mams naar ons, kerstpups, werd het al gauw duidelijk dat niet alle zes pupjes vergeven konden worden en dat ik de uitverkornen werd die tot op de dag van vandaag nog altijd bij mijn Mams ben en ze geniet nog altijd van mij gezelschap.

Nu de kerst weer nadert denk ik nog weleens terug aan mijn puppentijd met een Mam die ondanks haar tijdelijk handicap altijd voor ons en mij klaar stond. Helaas is haar pootje nooit helemaal 100% hersteld en zal ze daarom zelf geen nakomelingen meer krijgen. Ondertussen ben ik een volwassen kerel geworden en nu kan zij zo nu en dan van haar kleinkinderen genieten (en zich graag bemoeien met de opvoeding), waar ik als haar zoon voor gezorgd heb, want haar liefde en zorgzaamheid voor puppen is bij haar altijd gebleven.

Er is een ding wat ik mij elke kerst weer afvraag ……. zouden mijn broertjes en zusje nu met de kerst dubbele kado’s krijgen?? Een voor hun verjaardag en een voor de kerst??

Maar eigenlijk maakt het ook niet uit, want voor mijn mams ben ik haar mooiste kado ….. en dat heeft ze echt verdiend na alle pijn en ellende die haar overkwam toen wij allemaal net geboren waren. Een dikke kerstpluim voor mijn mams!!