
	De communicatie tussen de baas en de hond is natuurlijk van zeer groot belang, de hond kan niet praten, maar begrijpt de baas vaak feilloos. Maar begrijpt de baas de hond ook zo goed? Vaak wordt geroepen ohhh!!! die hond is dominant of wat een angsthaas. Maar is dit altijd terecht, of herkennen de mensen de juiste signalen niet. Een dominante hond hoeft niet altijd een moeilijke hond te zijn, hij kan heel evenwichtig zijn en rustig van aard. Een nervouse hond kan je aan werken, hierbij heb je ook zelf veel in de hand, dit geldt natuurlijk ook voor een angstige hond, u zult hem moeten leren dat het best alemaal wel meevalt en hem/haar het zelfvertrouwen moeten bijbrengen. Met veel geduld en liefde komt u heel ver, maar verwacht niet te veel wonderen in een kort tijdbestek.

In de vorige edities van Tibetanen taal hebben we veel lichaamshoudingen afzonderlijk besproken, zoals lichaamshouding, gelaatstuitdrukkingen, typerende blafgeluiden en staartsignalen. Toch blijft de vraag bij mensen rijzen heb ik een dominante hond, of onzekere hond, en hier wordt vaak bij de nestkeuze al vraag naar gedaan, is de pup dominant, of hij is een beetje bang, want hij komt niet gelijk naar me toe. Natuurlijk op het moment dat u de fokker bezoekt, krijgt u alleen een moment opname te zien, en als de pup eenmaal in uw huiskamer rond stapt, wordt het karakter naarmate hij ouder wordt u steeds meer duidelijk. Een eerlijke fokker kan u dan ook meer verslag doen van het karakter van de pups, daar hij deze dagelijks meemaakt en zijn gedragingen kan gade slaan in verhouding tot zijn nestgenootjes. Let hierbij wel op, want uw opvoeding speelt hierbij een zeer grote rol, het karakter vormt zich ook naar uw gedrag tegenover uw hond.

Een pup die alles mag, en waarvan u alles goed vindt kan zich dominant op gaan stellen, want een hond is nu eenmaal een roedeldier waarbij hij een leider nodig heeft, is deze niet aanwezig dan zal hij/zij zelf het heft in handen gaan nemen.

Een hond waarbij u constant bovenop zit, en hij/zij krijgt niet de kans om zich te vormen, kan neigen naar nervous gedrag. Een hond die constant wordt opgepakt in vreemde situaties en

hier niet op een positieve manier wordt doorgeloosd kan een angstig gedrag gaan vertonen.

Natuurlijk heeft hij van huis uit ook eigenschappen die meer naar dominantie, of angst neigen,

daarom is het van groot belang dat u hier juist op inspringt.

Naarmate uw pup in zijn puberteit komt, komen deze eigenschappen steeds meer naar boven, en dat is dan ook het moment dat u juist moet handelen. Dit is natuurlijk ook niet vreemd, want hier spelen ook zijn/haar hormonen een grote rol. Hij/zij blijkt ineens minder vriendelijk te zijn voor de buurthond of ineens is de vuilnisbak van de buren eng, hij druft er niet langs, terwijl deze er toch al heel lang stond. Speel hier juist op in!!! Schrikt de hond van de dingen die er normaal ook waren, praat hem/haar er rustig doorheen en moedig hem/haar aan in het positive gedrag. Vertoont hij/zij agressief gedrag, laat hem/haar duidelijk weten dat u dit niet tolereert, daarintegen vergeet hem/haar niet te belonen als hij zich hersteld en netjes gedraagt, want het positive belonen heeft vaak meer effect, dan alleen het negative straffen. Het wordt hem dan gewoon duidelijk wat u van hem verwacht.

Hoe herkent u dominate gedrag?

Een zelfverzekerde hond toont zich door zijn lichaamshouding:

- De kop is omhoog en naar voren gericht

- De oren staan naar voren

- De mondhoeken zijn naar voren gericht

- De ogen staan naar voren

- De rug van de hond staat hol

- De poten staan stijf en stram onder zijn lichaam

- De staart is omhoog gericht

Dominante gedragingen van hond naar hond zijn bijv.

- Over de bek bijten of happen in de nek

- Kop of poot op andere hond leggen

- Over of naast een hond die ligt gaan staan

- Op een heuvel gaan staan

- Het rijden op andere honden, zowel teven als reuen

- Het verdedigen van voedsel

Dominante gedragingen van hond naar mens zijn bijv.

- Het happen in broekspijpen/mouwen/handen

- Kop of poot op schoot leggen

- Opspringen

- Over of naast iemand die ligt gaan staan

- Het rijden op arm of been (gebeurt vaak bij kinderen)

- Het verdedigen van speeltjes/kluiven/voerbak

- Poot optillen tegen elke boom (afbakenen territorium)

- Trekken aan de lijn (in bepaalde situaties)

- Aandacht opeisen

- Huis verdedigen

Een hond die onderdanig is heeft een geheel andere lichaamshouding. Hij maakt zich klein:

- De kop is omlaag en wordt wat ingetrokken

- De oren liggen plat naar achteren

- De mondhoeken staan neutraal of naar achteren

- De ogen staan normaal of naar achteren

- De rug staat neutraal of bol

- De poten kunnen neutraal of wat ingezakt staan

- De staart staat laag of wordt geheel onder de buik getrokken

Ook wat betreft de gedragingen van een onderdanige hond is er een heel ander beeld dan bij dominante honden. Als de baas bijvoorbeeld op de grond gaat liggen gaat de onderdanige hond ook liggen en zal in een extreem geval zelf onder hem proberen te kruipen.

Er zijn ook honden die geestelijk dominant zijn, maar lichamelijk onderdanig.

Sommige honden vinden het leuk om opgetild en geknuffeld te worden, maar dat moet dan wel op een moment gebeuren dat zij dat willlen. Andersom geldt ook dat er bepaalde honden dominant kunnen lijken, maar dit niet zijn.

Een hond is niet altijd dominant en is ook niet altijd onderdanig. Het hangt er maar net vanaf wat de situatie is en wie of wat hij tegenkomt. We spreken dan ook eigenlijk alleen van een dominante hond in relatie tot een andere hond of mens. De hond is dus dominant naar de ander toe. Omgekeerd geld voor een onderdanige hond natuurlijk hetzelfde.

Agressie bij honden komt in vele vormen voor. Het wordt beinvloed door sexe, leeftijd, grootte, hormonen, territorium persoonlijke afstand, hierarchie en voregere praktijk ervaringen. Agressie kan uit angst of dominantie ontstaan. Dominantie en agressie zijn dus geen synoniemen.

Onzekerheid:

Een onzekere hond zie je vaak van voren iets anders doen als van achteren bijvoorbeeld de oren naar voren maar de staart laag. Dit is eigenlijk tegenstrijdig, hieruit blijkt onzekkerheid.

Een andere manier om onzekerheid te laten zien is het vertonen van stress-signalen.

Stress-signalen:

- Verstarren is een duidelijk stress-signaal, vaak is de hond dan te bang om weg te lopen, ook is het vaak een directe voorbode van een

aanval! Het heffen van een voorpoot (zoals sommige jachthonden doen) zie je vaak in situaties van, mag ik er wel of niet achteraan.

- Trillen, gapen (terwijl hij niet moe is of het warm heeft)

- Uitschudden (terwijl zijn vacht niet vies, nat of door de war is), tongelen dit is het snel even uitsteken van de tong (doet een beetje denken

aan wat reptielen doen; het puntje van de tong laten zien).

- krabben bijvoorbeeld achter zijn oor. Stel je roept je hond en die denkt zal ik wel of zal ik niet op zo'n moment stelt hij de beslissing nog even

uit door zich achter de oren te gaan krabben (dit doen mensen ook) of ineens zogenaamd aandachtig de grond te besnuffelen.

Stress-signalen geven aan dat de hond zich onprettig voelt, komt er meer druk op de hond nemen de stress-signalen in hevigheid toe.

Een beetje stress kan geen kwaad, te veel stress wel.

Bij elk leren krijg je stress, bij mens & dier.

Bij positieve trainingsmethodes d.m.v. koekjes en/of clicker zie je wel minder stress als bij harde trainingsmethodes.

Verder zie je stress-signalen in situaties waarin geen vluchtweg is, een hond die benaderd wordt terwijl hij in de hoek zit, aan het uiterste puntje van de riem loopt kan geen kant op.

Hij kan de dreiging van de benadering alleen nog doen stoppen door agressie.

Vaak durft hij eigenlijk niet agressief te zijn (dus stress!!) maar zit er niet anders op als mensen in zo'n situatie toch doorlopen of pushen.