tibetaanse terrier informatie geschiedenis 2

Na de publikatie van een artikel over de Tibetaanse Terriër in 1934 raakten meer mensen geïnteresseerd in het ras. En zo werden er meer nestjes gefokt door andere mensen. De namen van de fokkers in deze jaren waren Mrs. A. Thornton-Crichton, Mrs. E. Cuming, Mrs. H. Watts en Mrs. Abbott. Natuurlijk werden de hondjes geshowd in Engeland en in 1937 werd er een kampioenschap kwalificatie toegekend aan dit voor zovelen onbekende buitenlandse ras, welke mocht worden toegekend op de welbekende Crufts Show in 1938. Op deze show kreeg Thoombay of Ladkok met zijn leeftijd van 10 jaar, beste reu en het reserve was voor een zeer jonge reu genaamd Dandy. Bij de teefjes won Kilonia of Lamleh haar eerste CC en het reserve was voor een jong teefje Gita. Er waren op die dag 16 Tibetanen ingeschreven en je kan je wel voorstellen wat voor grote dag dit was voor de familie Greig en dit alles 16 jaar nadat Bunti in hun leven kwam. Het beetje vreemde was dat alle kleurslagen werden gepresenteerd van zeer donker gekleurde tot vele twee-kleurige en drie-kleurige. Voor deze ommekeer heeft de geïmporteerde teef Gyantse, die zelf een tri-colour (drie-kleurig) was, haar inbreng gebracht in het ras. Daar in aanvang de meeste hondjes licht van kleur waren zoals goud met wit, crème, compleet wit en licht gekleurde twee-kleurige.

Ook in de jaren ‘37 werden door Miss Greig haarzelf de eerste hondjes geëxporteerd naar andere landen, zo gingen de eerste exemplaren overzee naar Italie, maar ook terug naar India, als wel de eersten naar Denemarken en Duitsland in 1939.

Naast Miss Greig begonnen mensen in Engeland ook zelf hondjes te importeren uit het zo verre Oosten, zo kwam Platinum Blonde, gefokt door Mrs. Charriol, bij Mrs. A.K. Marsh Smith in 1938. Platinum Blonde

kreeg helaas maar een nestje en stierf zeer jong tezamen met 3 van haar 5 puppies. Gelukkig een van haar kids het reutje Boocka Ali, waarvan Chandra of Ladkok de vader was werd door Mrs. Marsh Schmidt zelf gehouden. Ze kreeg van Miss Greig een meisje voor hem genaamd Wen Wu of Ladkok, wat was toevallig de laatste teef van Miss Greig met de naam Ladkok op de stamboom.

In 1939 brak de oorlog uit, wat een zeer moeilijke tijd was voor vele hondeneigenaren.Ook Miss Greig en haar familie hadden hun problemen om zich staande te houden met hun zo geliefde honden. De shows werden in deze tijd niet gehouden. De voeding voor de mens was al schaars, laat staande voor de hondjes. Gelukkig zo vindingrijk als Miss. Greig was werden de haren van haar Tibetaanse Terriërs als wol gebruikt om te spinnen en warme kleding van te maken. Ze fokten konijnen om zo de zichzelf en de honden te kunnen voorzien van voedsel. Zij woonden destijds in een Roydon , een paar kilometer noord-oost van London waar de oorlog hevig voelbaar was en menige bombardementen plaatsvonden. Miss Nancy Greig was meer dan vastberaden dit geliefde ras te sparen en zette zelfs haar 18 jaar oude honden in de fok. Helaas is het haar niet gelukt haar Tibetaanse Spaniëls en Lhasa Apso’s te sparen.

En zo ook hun engels gefokte rashonden hebben de oorlog niet mogen overleven. Ook Ch. Thoombay of Ladkok stierf tijdens deze oorlog in 1943 op 16 jarige leeftijd. Gelukkig had Miss Greig vijf zonen van hem kunnen sparen om mee verder te kunnen. Dit waren Tsang-Po of Lamleh, Mi-Dan of Lamleh, twee witte exemplaren en Lhal Baba of Ladkok, Lhal Sonar of Lamleh, beide goud-witte parti-colours en de laatste een grijs met witte reu genaamd Zoom of Ladkok. Lhal Baba heeft in 1939 met de teef Jugali of Ladkok (zij was gefokt uit Thoombay x Gyantse) een nestje gekregen daaruit voort vloeit een flink behaarde reu Jhan Sahib of Lamleh.

Daarnaast een andere nieuwe fokker van ons ras Mrs. Colville zag de mogelijkheid tijdens de oorlog om wat nestjes te fokken. Zo fokte zij met Patsy of Lamleh een nestje waarvan Miss Greig reu Phillip of Lamleh de vader was. Uit dit neste is Mark of Lamleh voortgekomen, een witte reu met een gouden plaat op een helft over zijn oog van het hoofd.

Na de oorlog had Miss Greig gelukkig nog genoeg honden uit haar fok kunnen sparen om het ras voort te zetten.

In 1947 komt er een andere import teefje uit Nepal in Engeland aan, haar naam was Princess Salli, zij kwam met haar eigenaar Kononel Duncan naar Engeland. Tijdens het werk van haar baasje in India voor 2 jaar werd Salli gedekt door een Tibetaanse Terriër reu Shoof en een van haar puppie “Gunny” van dat nestje kwam met de Duncans naar Engeland. Nadat de familie Duncan zich weer hadden gesetteld in England werd Salli gedekt door Mark of Lamleh. Uit deze combinatie een van de pupjes Sukhmaya Queen kreeg de titel kampioen in Engeland, haar eigenaar was Mrs. G.M. Singerman. Uit Salli haar derde nest waarvan de pa was Toy-San (een kleinzoon van Platinum Blond) gaan er nog verschillende pupjes naar wel befaamde mensen en liefhebbers voor jaren van dit specifieke ras. Zo gaat haar lijn nog enkele generaties door, maar toch is zij in de hedendaagse stambomen niet meer terug te vinden. Wat eigenlijk heel jammer is voor het ras, ze zou een heel mooi honing kleurige, intelligente en vol of allure teef zijn geweest.

In de jaren net na de oorlog werden in Engeland nog 4 Tibetaanse Terrier geregisteerd en geaccepteerd met onbekende ouders door de Engelse Kennel Club en wel te weten:

De teef Audrey of Carolina, geregisteerd door Commander W. Lambert in 1946

De reu Ukie, geregisteerd door kapitein V.T. Cull in 1948

De reu Chang of Ormesby, kwam van de Royal Nepalse kennels en is geregisteerd door Mrs. Q.L. Burke in 1951

en de laatste was de teef Lady Towsa geregisteerd in 1951 door Mrs. Dunning-Tunner.