
	Wie kent het niet, je hebt het idee dat je een geweldige foto heb geschoten van je hond en als je hem laat ontwikkelen of met de tegenwoordige digitale camera’s gaat bekijken op je computer is de teleurstelling groot. Hij staat er half op, de kleur is vaag, de hond is nog maar een stipje op de foto, de foto is bewogen, de verhoudingen van zijn lijfje en hoofd kloppen niet en ga zo maar door... Gelukkig met de digitale camera van tegenwoordigkunnen we de foto’s gewoon verwijderen en spaart het ons een hoop geld uit:-)) En de foto’s die wel gelukt zijn kunnen we opslaan of laten ontwikkelen. (denk hieraan dat u de foto’s wel heeft genomen met een hoge resolutie, anders zijn ze vaak niet bruikbaar voor te laten ontwikkelen!!)

Ook als u zelf gaat afdrukken is de kwaliteit van uw printer van groot belang. En natuurlijk uw vaardigheid als de fotograaf en de kwaliteit van uw camera speelt hierbij een grote rol. Hierop inspringend

is een stukje geschiedenis van de foto-camera toch wel op zijn plaats.

Fotografie is het met behulp van licht en andere vormen van straling vervaardigen van afbeeldingen van voorwerpen en verschijnselen. Het woord is afgeleid van het Grieks en betekend letterlijk schrijven met licht. (phootos= licht, graphein=schrijven).

Tegenwoordig is bijna iedereen wel in bezit van een foto camera, want fotograferen is heel eenvoudig. Dat was vroeger wel anders. Bij de eerste foto 's kwam er heel wat meer kijken dan alleen op een knopje drukken en klaar is kees...

Het duurde in 1826 bijvoorbeeld 8 uur om een foto te maken. Nogal vermoeiend om je hond hele tijd te laten zitten.

Gelukkig maar dat die fotograaf het uitzicht op zijn tuin fotografeerde.

Het was in de begin tijd niet zo eenvoudig om te fotograferen. De camera's waren groot en zeer onhandig je moest zelf voor alles zorgen. Er waren toen namelijk geen winkels waar je een film kon kopen. Er bestonden zelfs nog geen rolfilms.

Voor de eerste foto's gebruikten men metalen platen die een afbeelding opleverden. In die tijd werd er dan ook alleen gefotografeerd door beroepsfotografen en een klein aantal vrijetijdsfotografen. Even belangrijk was de ontdekking van lichtgevoelige zilverzouten van belang voor de ontwikkeling van de fotografie. In de achtiende eeuw experimenteerde men al met deze verbindingen, maar pas na 1800 kwam de chemische techniek beschikbaar om geprojecteerde beelden vast te leggen op een gevoelige plaat. Uiteindelijk duurde het nog tot 1825 dat de eerste succesvolle foto werd genomen door de Fransman Joséph Nicéphore Niepce.

In 1888 kwam George Eastman, de man die later de kodak fabriek begon, met een slim idee, hij maakte een eenvoudige camera waar al een rolletje in zat. Als het rolletje vol was, stuurde je de hele camera naar de fabriek. Daar werden de foto 's ontwikkeld en afgedrukt. Vervolgens stuurden ze je de foto's en camera met een nieuw rolletje terug. Motto van de fabriek was: u maakt de foto en wij doen de rest. Dit systeem zien we nog terug in de wegwerp camera’s, alleen krijg je de camera dan niet meer terug.

De techniek heeft zeker niet stil gestaan in de voorbijgaande jaren en zal ook zich in de toekomst nog meer verbeteren en

vereenvoudigen voor de thuisfotograaf. Het fototoestel met het bekende fotorolletje (analoge fotografie) behoort haast al tot de geschiedenis en zelfs bij de digitale camera’s zien we alweer antieke modellen, de techniek blijft voortstrevend.....

Het belangrijkste verschil tussen digitale en analoge fotografie is het gemis van een filmrolletje in de digitale camera. Deze gebruikt geen lichtgevoelige film. Het aftasten van het beeld geschiedt door een CCD, de 'Charge Coupled Device'. Dit is een chip die zich achter de lens van een digitale camera bevindt.

Het opgevangen licht wordt omgezet in een elektrisch signaal, om vervolgens te worden gedigitaliseerd. Een CCD bestaat uit een groot aantal lichtgevoelige fotodioden, die min of meer kleurenblind zijn. Een speciaal interpolatiefilter verdeelt de fotodiodes in de categorieën rood, groen blauw. Deze gegevens worden opgeslagen in het geheugen van de camera, zoals een diskette, een cd of een Compact Flash kaart.

Voordelen van digitale fotografie zijn transparantie en verwerkingssnelheid. In één oogopslag zie je op het LCD-scherm of een foto bruikbaar is, bijvoorbeeld qua belichting of uitsnede. Vervolgens kun je hem direct op de computer bekijken, bewerken of versturen. Een ontwikkelcentrale komt er niet meer aan te pas. Bovendien gaat er bij analoge fotografie veel tijd gepaard aan het onder controle brengen van de randomstandigheden, zoals de sluitertijd en de belichting. Wie digitaal fotografeert, kan een foto op de computer nog uitgebreid corrigeren of manipuleren. De onervaren gebruiker kan direct heel aardige afdrukken met een fotoprinter kan produceren. Maar wie het afdrukproces wil perfectioneren, loopt tegen een aantal problemen aan, die geïllustreerd worden door steeds terugkerende vragen. Waarom is mijn print zo anders van kleur dan wat ik op mijn beeldscherm zie? Waarom heeft mijn zwart-wit afdruk een blauw- of groenzweem? Waarom verkleuren mijn foto's zo snel? Fotografen in spé moeten onderkennen dat het zelf maken van goede kleurenafdrukken, die ook nog eens bestand zijn tegen veroudering, bepaald niet eenvoudig is. Voor analoge fotografie zijn allerlei soorten films verkrijgbaar, die stuk voor stuk uitblinken op een bepaald terrein. Diafilms bieden optimale kleuren en detaillering, waarvan het hart van de echte liefhebber harder gaat kloppen. Bij kleurnegatief films kan worden gekozen tussen zachtere films voor portretten, of films met een grotere kleurverzadiging voor landschappen. Verder bestaat er een rijk assortiment zwart-wit films, elk met een eigen karakter. Veel fotografen maken nog graag geruik van hun 'ouderwetse' gereedschap en vinden het helemaal niet nodig om de overstap naar digitaal te maken.

De laatste jaren zijn de ontwikkelingen op het gebied van digitale camera's erg hard gegaan. De huidige digitale camera's benaderen de kwaliteit van de kleinbeeldcamera en zullen deze binnenkort overtreffen. Maar waar moet je nu op letten bij de aanschaf van een digitale camera?

De eerste digitale camera's werden vooral gebruikt voor publicaties op het internet, de resoluties lagen op 320x240 en 640x480 pixels. De huidige megapixel digitale camera generatie hebben resoluties van 1280x1024 pixels en hoger. Een goede camera heeft minimaal 2 megapixel bij een resolutie van 1600x1200 pixels. Een hogere resolutie is beter, maar dit betekent vaak een duurdere camera.

De huidige generatie digitale camera's vereisen meer geheugen vanwege de hogere resolutie. Twee jaar geleden was een memory card van 2MB of 4MB heel normaal voor het opslaan van de genomen foto's. De huidige camera's worden over het algemeen geleverd met 16MB of 32MB aan extern geheugen.

Kijkt u dus goed naar de mogelijkheden bij de aanschaf van een digitale camera en het doeleinden waarvoor u hem gebruiken wilt, denkend aan ons onderwerp fotograveren van uw viervoeter, is een camera van een hogere kwaleitsklasse toch wel een vereiste om het gewenste resultaat te bereiken.

Kies de juiste resolutie als je foto's maakt. Je verspilt weliswaar geen spullen, maar het is zonde van de overdrachtstijd en de tijd die je kwijt bent met het bewerken van onnodig grootte bestanden. Gebruik low-resolution mode voor foto's die voor e-mail, web of presentaties bedoeld zijn. Gebruik hi-resolution voor foto's die je wilt printen of laten afdrukken bij de fotoshop.

Bekijken van foto's

Is het wel nodig om bij het foto's maken gebruik te maken van het LCD scherm? Het LCD scherm kan gebruikt worden bij het maken van de foto en het achteraf bekijken van de foto. De oudere camera's maken gebruik van batterijen, waarbij je je af moet vragen of je het LCD scherm wilt gebruiken als je ook de optische zoeker hebt. Bekijk wat handig is en hoe de status van je batterij cq accu is. Het gevaar speelt dat u net op een mooie dag, leuke foto’s wilt schieten van uw Tibetaantje en de batterijen geraken op, zorg dus sowieso dat uw batterijen volgeladen zijn als u met de hond en de camera opstap gaat.

Vertrouw op auto-focus

Ja, we vertrouwen liever op ons zelf dan op de techniek en switchen over op de manual focus. Maar indien je bij het maken van de foto's niet de voorgrond of achtergrond als primair doel van je foto maakt, houdt het dan op de auto-focus. In het algemeen krijg je hier scherpere foto's mee.

Foto's verwijderen

Waarom wachten bij het verwijderen van foto's totdat de memory kaart vol zit, als je die foto toch al wilde weggooien? Zou erg jammer zijn als je net je net die schitterende actiefoto wilde nemen van uw Tibetaantje en uw kaart blijkt vol te zijn:-))


te hoog en overbelicht	te laag en te donker	juiste hoogte en belichting

Invulflitsen

Bij tegenlicht of wanneer de achtergrond uitzonderlijk helder is, kan uw hond te donker worden afgebeeld zodat het niet meer te onderscheiden is. Een voorbeeld daarvan is uw Tibetaantje op een zonnige dag in de schaduw van een boom of dakterras. Gebruik de flitser om schaduwen op te vullen en de belichting in evenwicht te brengen.

Tegenlichtopnamen

Bij het fotograferen van dieren voor een venster heeft de camera de neiging zich in te stellen op de heldere achtergrond waardoor uw huisdier onderbelicht raakt. Ook hier kan uw flitser de foto redden.

Reflecties van het flitslicht

Fotografeert u in de buurt van een vensters, glas en andere spiegelende vlakken recht van voren, dan kunnen ze het flitslicht onbedoeld reflecteren. Verplaats uw huisdier of de camera en fotografeer onder een schuine hoek ten opzichte van het glas om reflecties te voorkomen.

Houd rekening met de flitsafstand

Komt u te dichtbij met de flitser dan wordt de kleur van de vacht van uw Tibetaantje te bleek. Kiest u een afstand daarentegen te groot, dan bereikt het licht uw netjes zittende hond niet en is de uiteindelijke foto onderbelicht. De standaardafstand voor een geslaagde flitsopname bedraagt twee tot vier meter.

Niet altijd flitsen

Als uw altijd de flitser aan heeft staan, dan kunnen de kleuren voller worden, maar ook onechter. In enkele gevallen lijkt het of uw hond op de foto is geplakt.


bewogen en onscherp	onbewogen en scherp