Deze aandoening heeft
betrekking op degeneratie van het zenuwstelsel in de hersens en het
oog. Deze degeneratie is verantwoordelijk voor de volgende symptomen
die men kan zien in de Tibetaanse Terriër.
De symptomen in Tibetaanse
Terriërs worden voor het eerst zichtbaar op een leeftijd tussen 4 en
6 jaar.
De symptomen worden steeds
erger en honden die deze aandoening worden vaak op een leeftijd van
ongeveer 10 jaar ingeslapen.
De meest voorkomende symptomen
zijn;
* nervositeit die steeds erger
wordt,
* coördinatie verlies,
* opgewonden worden bij harde
of
ongewone geluiden,
* tegen voorwerpen aanlopen en
vallen,
* moeilijk een trap op of af
kunnen lopen,
* slechtziend bij schemer,
* incontinentie,
* agressief worden,
* veranderende eetgewoontes,
* en toevallen.
Daar deze symptomen zich
openbaren bij meerder aandoeningen is het niet eenvoudig een
diagnose te stellen. Dierenartsen zijn vaak niet op de hoogte van
deze aandoening en er zal niet onbegrijpelijk b.v. een hersentumor
als diagnose kunnen worden gesteld.
Een definitieve diagnose kan
tot dusver alleen worden gesteld nadat de hond is ingeslapen en een
deeltje van het hersenweefsel wordt onderzocht op de betreffende
universiteiten waar onderzoek naar deze aandoening wordt gedaan.